Henk van Gerven, Tweede Kamerlid voor de SP, en Hans Maarse, hoogleraar Beleidswetenschap Health, Medicine and Life Sciences bij Universiteit Maastricht, jagen de discussie aan. Henk van Gerven staat achter de stelling: "Ieder mens is gelijkwaardig en heeft recht op alle zorg die nodig is voor een waardig en zo lang mogelijk leven. De arts bepaalt in zijn spreekkamer samen met de patiënt en de familie welke zorg het beste is. Geld mag geen rol spelen. Er is geld genoeg. Dat de zorg onbetaalbaar zou zijn is een politieke keuze. We geven blijkbaar liever geld uit aan vliegtuigen of woningen. Misschien kan het geld in de zorg beter besteed worden. Maar het moet zeker besteed worden aan maximale zorg voor mensen die dat nodig hebben. Daarbij moeten we geen grenzen trekken." Hans Maarse voelt ook wel sympathie voor de stelling, omdat hij vindt dat maatschappelijke status, afkomst, geslacht en leeftijd geen rol mogen spelen. "Maar", vindt hij, "we moeten ook kijken of een behandeling zinvol is. We mogen best de kosten afzetten tegen wat het oplevert. Het is ook de professionele verantwoordelijkheid van artsen om ‘nee' te zeggen."
Kwaliteit van leven staat voorop
De meerderheid (81%) in de zaal vindt dat kwaliteit van leven leidend moet zijn bij de vraag of een behandeling die het leven verlengt, wel of niet mag worden begonnen. De meesten (90%) vinden dat de kwaliteit van leven het best kan worden beoordeeld door de cliënt. Er zijn er ook die vinden dat dat moet gebeuren in samenspraak met de arts. "Bij de cliënt speelt vooral emotie, die wil altijd blijven leven." Een ander is het daar niet mee eens. "Er zijn ook patiënten die hun leven willen stoppen als er geen kwaliteit van leven meer is." De meeste aanwezigen (77%) vinden dat je geen maximaal bedrag mag koppelen aan een behandeling die het leven met een jaar verlengt. Verlenging van het leven kun je niet in geld uitdrukken. Bedragen zijn te exact. Bovendien: "Wie beslist hoelang ik mag leven? En wie kan van tevoren zeggen hoe lang de levensverwachting is na de behandeling?" Een ander benadert de vraag vanuit haar geloof: "Wij krijgen het leven van God, het is niet aan ons om te bepalen wat de kwaliteit van leven is." Iedereen betaalt voor zijn zorgverzekering. Als je ziek bent - en dat kan iedereen overkomen - heb je gewoon recht op een behandeling. Wat die ook kost. Een van de aanwezigen heeft bedenkingen bij levensverlengende behandelingen. "Er is een risico dat de arts een behandeling doorzet, omdat hij zo zijn zakken wil vullen."
"Ik hoor vanuit de zaal dat de kwaliteit van leven centraal staat. En die wordt individueel bepaald. Ik vind ook dat je een behandeling mag verwachten als je je hebt verzekerd. Maar hoe ver dat gaat vind ik ook een keuze van politiek en samenleving. Ik hoor ook ruimte voor de stelling dat niet iedereen tot het uiterste wil doorgaan met behandelen. Arts en patiënt bespreken dat samen. Een arts legt een eed af dat hij ieder helpt die daarom vraagt. Maar de arts moet ook het effect van de behandeling en de kwaliteit van leven aan de orde stellen."